Rozdział dwunasty.

Nie poszłam na spacer, bo padało cały czas i pada nadal. Oglądałam jakiś film na laptopie, a on ciągle dzwonił. Już chyba drugi raz w ciągu pięciu minut. Oglądam film, a poza tym nie chcę słyszeć jej głosu. Może zadzwonię do Kate? Tak, tak właśnie zrobię. Wybrałam jej numer i czekałam aż odbierze. Po trzech sygnałach usłyszałam jej mocno zachrypnięty głos.

- Cześć.
- H.. hej - wychrypiała. Jest chora, to słychać.
- Chyba nie w porę zadzwoniłam. Możesz rozmawiać, czy bardzo Cię boli?
- Nie jest aż tak źle, boli mnie gardło. Ale nie mogę czasami śliny przełknąć.
- Biedna moja.. Pogadamy, jak już będziesz mogła. Weź jakiś syrop i idź do łóżka. Przykryj się ciepło i zdrowiej! Trzymaj się. Pa.
- Dzięki, pa. - zakończyła połączenie.

Westchnęłam głośno i opadłam plecami na łóżko. Ekstra dzień. Siedziałam na łóżku do godziny czternastej oglądając jakieś filmiki na youtube. Potem wyszłam na spacer i spotkałam starą koleżankę z przedszkola aż. Porozmawiałyśmy chwilę i poszłyśmy nawet na kawę i jakieś dobre ciastko. Okazało się, że ona mieszka w Nowym Jorku, ale przyleciała do Manchesteru na wakacje, na tydzień. Opowiedziała mi trochę o NY i muszę stwierdzić, że może być tam całkiem fajnie. Może się tam przeprowadzę, jak będę pełnoletnia? Mówiłyśmy o szkołach, obie zaczęłyśmy marudzić, że to już koniec wakacji. W zasadzie, to ostatni tydzień. Jakaś totalna masakra. Nie chcę wracać, do tych idiotów. Znów będę sama jak palec, bo nikt mnie nie lubi.

Weszłam do domu i zobaczyłam moją matkę z jakimś obcym facetem na kanapie, jak lecieli w ślinę. Fuu. Zrobiłam wielkie oczy i normalnie myślałam, że mam jakieś problemy ze wzrokiem. Moja matka siedzi i całuje się z jakimś obcym kolesiem na naszej kanapie. Ona zapomniała, że jest żoną Jima? Nawet nie raczyli przestać. Nie zorientowali się nawet, że stoję cztery metry od nich, do momentu, w którym głośno kaszlnęłam. Zerwali się na równe nogi i patrzyli na mnie jak na ducha. Taa, ciekawe, co by zrobili, jakby na moim miejscu stał tata? Spuściła głowę i zaczęła się tłumaczyć jak dziecko.
- Diana, to nie tak ja..
- Wyluzuj. To nie mi się tłumacz, tylko ojcu. - powiedziałam i poszłam do siebie.
Taka prawda, są dorośli i to ich problemy, a nie moje. Całe życie mieli mnie w dupie, więc co się będę przejmować. Przejechałam palcem po wyświetlaczu mojego telefonu i ujrzałam wyraźną czerwoną czcionkę, która oznaczała, że mam nieodebrane połączenia. Dwa. Od tej samej osoby. Nie chcę, żeby ta osoba do mnie dzwoniła. Wybrałam szybko dziewięć liczb i nacisnęłam zieloną słuchawkę. Pierwszy sygnał, drugi sygnał, trzeci syg
- Halo?
- Cześć, tu Diana. Przestań do mnie dzwonić, okej? Pa.
- Czekaj! Przepraszam, ale chciałem pogadać. Wiesz o czym.
- Ale ja nie chcę.
- Możesz otworzyć drzwi?
- Co?
- Otwórz drzwi.
On żartuje, co nie? Zbiegłam po schodach i otworzyłam drzwi,m po czym zaniemówiłam. Patrzyliśmy sobie w oczy, aż w końcu się odezwałam.
- Co ty tu robisz?
- Stoję? - zaśmiał się i schował telefon.
- Ugh.. - chciałam zamknąć drzwi, ale on włożył buta między drzwi, a framugę.
Złapał mnie potem za rękę i wyciągnął na dwór.
Położył swoją dłoń na moim policzku, ale ją zepchnęłam. Jednak on szybko chwycił ją i zacisnął w pięść, pokrywając ją swoją dłonią. Patrzył mi w oczy wzrokiem, który przeszywał mnie na wylot. Jego oczy, usta zaciśnięte w cienką linię. Nigdy go takiego nie widziałam. Najgorsze to, że śmierdział papierosami.
- Obiecałeś, że przestaniesz palić. Obiecałeś też, że z nią skończysz.
- Diana.
- Odejdź ode mnie. - moje oczy się zaszkliły, kiedy ścisnął mocno moją rękę. Odwróciłam głowę w bok.
- Spójrz mi w oczy i powiedz, że tego chcesz. Powiedz, że chcesz abym odszedł, a wtedy to zrobię.
Spojrzałam w jego oczy przepełniona negatywnymi emocjami, a moje usta zadrżały.
- Ja chcę, żebyś.. Ja.. - jąkałam się. - Nie dam rady, daj mi spokój, - powiedziałam słabo i uciekłam. Wybiegłam przez ogródek, ganek, chodnik, prosto na ulicę.
Potem widziałam tylko białe światła reflektorów samochodowych.

________________________

Hello.

Rozdziału nie dodałam wcześniej, bo raz - nie miałam go napisanego, a dwa - byłam wczoraj u babci do późna, dziś w mieście. Ale dodaję teraz. Jest krótki i nie podoba mi się. :(

12 kom = next